zondag 2 januari 2011

Een nieuw begin

Soms schieten ook mijn woorden te kort. Ik heb daar al een tijdje last van, ik weet dat het jullie is opgevallen. Ik houd er niet van om te schrijven over haperende gezondheid, ik wil niemand vermoeien met verhalen over keuringsartsen (ook al deden zich de afgelopen maanden hilarische situaties voor) en ook mijn verdrietige buien houd ik liever voor mezelf. En geloof me, dat is een wijze beslissing.
Was het dan echt alleen maar droefenis wat de klok sloeg, de laatste maanden van dit jaar? Niet echt. Maar soms zijn juist de mooiste momenten in het leven zo groot, zo overweldigend en tegelijkertijd zo intiem, kwetsbaar en sprookjesachtig dat je er de goede woorden niet voor kunt vinden.
Je moet een groot dichter zijn zijn om de bijzondere gevoelens van een ontluikende liefde te kunnen beschrijven. En zó poetisch zou ik wel graag willen zijn, maar helaas, ik ben het niet. De woorden die ik ken, zijn weliswaar dezelfde als die van de dichter, maar wat bij hem een gedicht wordt, een inspirerend monument voor de liefde, blijft bij mij een rijtje woorden waar de ziel uit mist.
Ik wilde dat ik Beethoven was, dan schreef ik nu een symphonie. Was ik Renoir dan maakte ik vandaag mijn mooiste schilderij. En had ik het talent van Arthur Japin, was dit geen column...maar een ode aan de liefde.
Poetisch of niet, ik denk dat iedereen het nu wel heeft begrepen. Emilie is dolgelukkig want wat ze nooit had durven dromen is tóch gebeurd. Er is niet alleen een nieuw jaar aangebroken, voor mij is een nieuw leven begonnen! Nooit heb ik zó genoten en gevoeld wat het betekent om opnieuw te beginnen. Wat is het leven mooi.
Oudejaarsavond heb ik gevierd in Zwolle. Vanuit Nico's appartement was het vuurwerk rondom, tot in de wijde omtrek te zien. Te horen trouwens ook. Ik ben niet zo'n vuurwerkfan, maar dit jaar was het heel erg mooi. Hand in hand voor de grote ramen, vierend dat we nu echt samen zijn. Het was ineens 'ons' vuurwerk. Dankjewel 'Manhattan aan de IJssel', dankjewel alle brave huisvaders die hun pijlen voor ons de lucht in schoten! Dankjewel Grieg, voor het componeren van de soundtrack van onze nieuwjaarsmorgen!
Ik hoop dat iedereen die dit leest net zo gelukkig is als ik nu ben. En omdat ik het niet in woorden kan vangen en ik ook geen anderen wil citeren, zeg ik het met muziek.
Elke ochtend is een nieuw begin, elke dag kan de eerste zijn van een leven in harmonie en vreugde. Ik wens het jullie allemaal toe, met 'Awakenings' van Grieg.

9 opmerkingen:

Anoniem zei

goed om te horen, geniet ervan. Jaco

Janny zei

O Emilie, nu snap ik dat je andere dingen aan je hoofd had dan logjes schrijven! Maar wat ben ik blij voor jou; wat heerlijk dat je weer samen kunt zijn met iemand waar je van houdt! Ik wens je een enorm mooi, gelukkig en gezond jaar toe!

Ron zei

Lieve Emilie,

Wat goed om te lezen!!!! Van harte proficiat en een heeeel gelukkig 2011 gewenst.

Mirjam Kakelbont zei

Fijn om weer iets van je te lezen, en dan meteen zulk goed nieuws! Jij hoeft niet op het voorjaar te wachten voor een nieuwe lente en een nieuw geluid. Jouw hart zingt nu al.

De allerbeste wensen voor 2011!

Avalanche zei

Terwijl ik jouw laatste bericht las, de muziek op de achtergrond, rolden de tranen over mijn wangen. Ik gun je dit gevoel dat je zo prachtig omschrijft zo enorm. Een prachtig 2011 gewenst, lieve Emilie!
Knuffel, Avalanche

Margreet zei

Hieperdepiep, Emilie! Heb je die (Kerst)film 'Enchanted' gezien?
http://www.youtube.com/watch?v=xRYU4cqUAUs
Dat gevoel, hè?

Margreet zei

Maar Grieg is ook mooi, hoor! ;)

Emilie Kassenaar zei

Lieve Jaco, Janny, Ron, Mirjam, Avalanche en Margreet!

Wat een hartverwarmende (net de Koningin, he!) reacties. Ik was al gelukkig, maar jullie hebben er nog een schepje bovenop gedaan. Fijn dat jullie me het allemaal zo gunnen...ik houd jullie op de hoogte.
Enne...Avalanche: ik begrijp nu pas wat jij een paar weken geleden beschreef! Ik hoop dat we allebei nog lang van dit geluk mogen genieten.
Margreet: ik had hem niet gezien, maar nu dus wel, een stukje! Thanks.

Avalanche zei

Mijn gevoel voor hem is met de invallende dooi gesmolten, helaas. Ik hoop echt zo, dat jouw geluk van veel langere duur mag zijn.